به گزارش روابطعمومی اداره کتابخانههای عمومی اداره کتابخانههای عمومی استان خراسان رضوی، آیین گرامیداشت استاد ذبیحالله صاحبکار (متخلص به «سهی») با حضور جمعی از شاعران و ادبدوستان بومی در رباط تهمینه این شهرستان برگزار شد.
در ابتدای این مراسم، بهمن صباغزاده؛ شاعر و دبیر محفل ادبی «ستاره قطب» کتابخانه عمومی شهید بهشتی تربت حیدریه، ضمن اشاره به جایگاه رفیع شعری استاد صاحبکاربیان داشت: شعر استاد ذبیحالله صاحبکار، بهترین نمونه برای شعر خراسان محسوب میشود. ایشان غزلسرایی توانا بودند و در دوره معاصر، نظیری برای ایشان کمتر یافت میشود.
وی با تبیین سبک شعری این استاد فقید افزود: سبک شعر ایشان تلفیقی از سبک عراقی و هندی است و در سرودن انواع غزل تبحر کامل داشتند. بهجرئت میتوان گفت برای یافتن جانشینی برای ایشان در خراسان باید بسیار جستوجو کرد.
صباغزاده در بخش دیگری از سخنان خود به ارتباط ادبی استاد صاحبکار با امیری فیروزکوهی اشاره کرد و گفت: استاد صاحبکار از امیری فیروزکوهی تأثیر میپذیرفت و در مقابل، امیری فیروزکوهی نیز به شعر ایشان علاقهمند بود، چنانکه ایشان را «الطفالشعرا» نامیده بود.
دبیر محفل ادبی ستاره قطب خاطرنشان کرد: شعر «سهی» دیریاب و دیرفهم نبود و مخاطبان عام و خاص از آن استقبال میکردند. عزتنفس، بینیازی و قناعت، از مهمترین مفاهیمی است که در اشعار این شاعر فقید بازتاب یافته است.
بهمن صباغزاده در ادامه با اشاره به درونمایه اشعار استاد صاحبکار تصریح کرد: ایشان در اشعار خود بیشتر به بازتاب دردهای فردی و انسانی میپرداخت و سرودههایش الگویی کامل از شخصیت و منش ایشان محسوب میشود.
وی در پایان یادآور شد: استاد ذبیحالله صاحبکار، شاعری فاضل و ادیبی متفکر بودند که علاوه بر تحصیل دروس حوزوی، علوم جدید را نیز مطالعه میکردند. ایشان شاعری آگاه، دانا و عارفمشرب بودند و بیتردید فقدان ایشان در میان شاعران خراسانی کاملاً محسوس است.
در پایان این آیین، جمعی از شاعران حاضر در مراسم به خوانش اشعار فاخر استاد ذبیحالله صاحبکار (سهی) پرداختند.
گفتنی است، استاد ذبیحالله صاحبکار در سال ۱۳۱۳ در دولتآباد تربت حیدریه، در خانوادهای فرهنگی دیده به جهان گشود. ایشان با تحصیل در حوزههای علمیه تربت جام و نواب مشهد، به تحقیق و تفحص در ادبیات عرب و فارسی پرداخت و مدت سی سال در آموزش و پرورش مشهد به امر تدریس اشتغال داشت. استاد صاحبکار افزون بر سرودن شعر، در تفسیر «مثنوی معنوی» نیز تبحر داشت و مدتی در تلویزیون به تفسیر این کتاب ارزشمند میپرداخت.
ایشان ریاست شورای سیاستگذاری شعر استان خراسان و مسئولیت انجمنهای ادبی این استان را بر عهده داشت و سوابق ارزندهای در فعالیتهای فرهنگی و تصحیح کتاب شاعران فارسیگو از خود به جای گذاشت. این شاعر نامدار معاصر، سرانجام در ۱۷ اسفندماه سال ۱۳۸۱ دار فانی را وداع گفت.